Na myśl o spotkaniu pająka albo węża oblewa cię zimny pot i czujesz ciarki na całym ciele? Kilkadziesiąt razy dziennie myjesz ręce? A może nie jeździsz windą i unikasz zatłoczonych pomieszczeń? Fobia przybiera różne postaci. Kiedy wymknie się spod kontroli, może zniszczyć życie. Skąd się bierze i jak ją pokonać?

Wspomniane: arachnoforbia, ofidiofobia czy klaustrofobia to jedne z najczęstszych, ale też najmniej uciążliwych zaburzeń lękowych. Są jednak fobie, które uniemożliwiają normalne funkcjonowanie – powodują, że człowiek podporządkowuje im całe swoje życie, cała jego uwaga skupiona jest tylko na tym, aby unikać sytuacji, w którym może wystąpić potencjalne zagrożenie. Paniczny strach mogą wywoływać określone sytuacje, przedmioty, zjawiska lub istoty żywe. Lista przeróżnych fobii nie ma końca

Skąd się bierze lęk?

Zwykle nie potrafimy wytłumaczyć, dlaczego przerażają nas rzeczy, które w zasadzie w ogóle nie powinny kojarzyć nam się negatywnie, a większość ludzi uważa je za bezproblemowe.  Szczególnie irracjonalny jest lęk przed niektórymi zwierzętami – boimy się np. małych pająków, które wcale nie są jadowite, owadów, które także nie stanowią dla nas realnego zagrożenia albo zupełnie nieszkodliwych ptaków czy myszy. Cierpiąc na fobię społeczną, boimy się ludzi – przechodniów, pasażerów autobusu, klientów sklepu. Nie ma znaczenia ich wiek, wygląd, status społeczny.  Bez względu więc na źródło zagrożenia, lęk który odczuwamy nie ma zdroworozsądkowego uzasadnienia.  Psychologowie rozróżniają, że lęk w przeciwieństwie do strachu jest nieuprzedmiotowiony – człowiek może przewidzieć, kiedy się pojawi, ale nie potrafi wskazać jego przyczyny.

Istnieje wiele teorii próbujących tłumaczyć mechanizm rodzenia się fobii. Część z nich opiera się na złożeniu, że lęk rodzi się w dzieciństwie. Pojawia się w momentach, które człowiek pamięta jeszcze z dzieciństwa. Na przykład jakieś dziecko rzuciło w dżdżownicę na inne dziecko i wywołało to tak silne emocje, że w dorosłym życiu taka osoba będzie panicznie reagowała na dżdżownice. Inne teorie mówią o nabywaniu fobii przez obserwację najbliższego otoczenia. Ponadto psychologowie zauważają, że bardzo często fobiom towarzyszą inne problemy psychiczne i po jakimś czasie okazuje się, że to właśnie one były podstawą lęków. Podsumowując, konkretną przyczynę fobii bardzo trudno ustalić.

Czy to na pewno fobia?

Fobia zaczyna się tam, gdzie zaczyna się ucieczka. Jeśli nie lubimy węży, ale mimo tego nie odmawiamy sobie letnich spacerów po leśnych drogach, to znaczy, że jeszcze nie pozwoliliśmy, aby lęk nad nami zapanował. Dopiero, kiedy swoje życie urządzamy tak, aby za wszelką cenę unikać źrodeł strachu, mamy do czynienia z zaburzeniem lękowym.

Czy fobia jest uleczalna?

Całkowicie! Oczywiście terapia poznawczo-behawioralna u psychologa przynosi najszybsze efekty, jednak może okazać się zbędna.

Wyeliminuj fobię ze swojego życia!

  1. Zaakceptuj swój lęk. Przyznaj się przed sobą, że cały czas jest w tobie i uaktywnia się w konkretnej sytuacji. Nie skupiaj się wyłącznie na jego unikaniu.
  2. W momencie napięcia, postaraj się pomyśleć o czymś przyjemnym. Możesz spróbować wizulizacji. Wyobraź sobie chwilę, w której ogarnia cię lęk, a następnie spróbuj przywołać jakieś miłe wspomnienie. Przypomnij sobie, jak czułeś się na przykład podczas kąpieli albo leżąc na plaży. W rozluźnieniu mięśni ciała pomocne mogą być np. masaże, joga i terapia ciepłem.
  3. Poświęć kilka minut dziennie na ćwiczenia oddechowe. W momencie doświadczenia lęku, spróbuj je wykonać.
  4. Powoli oswajaj się ze źródem lęku. Nie rób niczego gwałtownie. Jeśli masz klaustrofobię, na początek możesz z dala obserwować windę. Stopniowo zbliżaj się coraz bliżej, kolejno spróbuj do niej wejść. W końcu sam odważysz się pojechać. W przypadku innych fobii postępuj analogicznie.
  5. Jeśli wystąpiła jakaś sytuacja, w której spotkałeś się z obiektem wywołującym lęk, skróć czas pomiędzy wystąpieniem kolejnej. Nie izoluj się. Jeśli boisz się pająków, staraj się z nimi spotkać po raz kolejny.
  6. Nie bój się mówić o swojej fobii. Nie duś jej w sobie. Rozmowa z kimś bliskim może okazać się bardzo pomocna.

Nie zapominaj, że za wszystko odpowiedzialny jest twój umysł. Każdy lęk to w istocie tylko twoje subiektywne odczucia, które mogą bezpowrotnie minąć!

 

Facebook Comments

2 Comments

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Najnowsze tematy