18 Sie

Pracoholizm – uzależnienie ludzi sukcesu

W XXI wieku spędzanie kilkunastu godzin w pracy i podporządkowywanie jej innych sfer życia to praktyki niemal zupełnie powszechne. Pojęcie pracoholizmu nie tylko nam obojętnieje, ale w niektórych momentach przybiera nawet pozytywne konotacje - swoim przesadnym perfekcjonizmem i nadmiernym umiłowaniem pracy chętnie chwalimy się np. podczas rozmów kwalifikacyjnych. Niestety owa "popularność" działa na naszą niekorzyść. Pracoholizm, to poważne uzależnienie, a z jego sideł bardzo trudno się oswobodzić.

Badacze podkreślają, że pracoholizm dotyka głównie kobiety w kwiecie wieku. Choć często bywa mylony ze zwykłym przepracowaniem, w rzeczywistości jest uzależnieniem równie poważnym, jak alkoholizm czy narkomania. Praca jest równie destrukcyjna jak inne używki – daje pozorną i krótkotrwałą satysfakcję, reguluje emocje, pozwala na chwilowe odstresowanie. Pracoholik myśli tylko o niej i podporządkowuje jej  całe swoje życie. Przekracza kolejne granice, nieustannie stawia sobie nowe i trudniejsze do osiągnięcia cele, a o odpoczynku myśli, jak o marnotrawstwie czasu.

Najbardziej „groźne” bywają te zawody, które powszechnie uważane są za najbardziej komfortowe. Budząc się codziennie o 6:00 rano, pracując w stałych godzinach pracy i posiadając jasno określone warunki umowy, łatwiej nam wyznaczyć jasne granice między tym, co zawodowe i tym, co prywatne. Wykonując z kolei  tzw. wolny zawód, w pracy jesteśmy właściwie 24 h na dobę. Oczekuje się od nas elastyczności i ciągłej gotowości do podjęcia zawodowych aktywności. Często musimy też we własnym zakresie uzupełniać swoją wiedzę i podnosić kwalifikacje. W efekcie nie istnieje pojęcie czasu „po pracy”, bo nawet weekendy wykorzystuje się na ewentualne nadrobienie zaległości albo dokształcanie. Podobny problem mają właściciele firm, pracujący na własny rachunek.

Aby wpaść w pułapkę pracoholizmu trzeba mieć jednak konkretne predyspozycje. Istotny jest indywidualny poziom odporności na stres i sposób radzenia sobie z sytuacjami ekstremalnymi, wymagającymi nagłych zmian toru postępowania. Dla niektórych intensywna praca początkowo stanowi sposób na radzenie sobie z problemami osobistymi –  pozwala na rozładowanie emocji albo zajęcie umysłu.

Sygnały ostrzegawcze

Kiedy w twoim kalendarzu zaczyna brakować miejsca na spotkania towarzyskie albo ulubione rozrywki, kiedy zauważasz, że w trakcie prowadzenia rozmów nie interesuje cię nic poza tematami zawodowymi i wyłączasz się słuchając wypowiedzi innych, to znak, że twój „work-life balance” nie działa tak, jak powinien.

Zwykle jednak, o tym, że mamy poważny problem przekonujemy się dopiero wtedy, gdy zaczynają doskwierać nam kłopoty ze zdrowiem albo ponosimy kolejne porażki w innych dziedzinach życia. Nie przesypiamy nocy, czujemy zmęczenie, boli nas głowa i żołądek, jesteśmy drażliwi i męczą nas ludzie wokół. Nie mamy czasu dla najbliższych, znajomych i na rozwijanie własnych zainteresowań. Ostatecznie, życie innych zdaje się nam być nic niewarte, odnosimy się do nich z coraz większą pogardą. Zatracamy się we własnym trybie życia, jesteśmy przekonani, że postępujemy właściwie. Tracąc obiektywne spojrzenie na swój tryb życia, powoli tracimy grunt pod nogami. I wtedy pomóc może wyłącznie specjalista.

W Japonii – kraju, gdzie przypadków pracoholizmu notuje się najwięcej,  na śmierć z przepracowania umiera około 30 tys. ludzi rocznie. Z powodu życia w ciągłym stresie i nieradzenia sobie z nadmiarem obowiązków, na odziały gastrologiczne, kardiologiczne i neurologiczne trafia także coraz więcej polskich pacjentów. Naprawdę nie bez powodu”work-life balance” to jedna z najistotniejszych koncepcji końca ubiegłego wieku. Próbujmy ją zgłębiać, mimo wszelkich przeciwności, bo sukces kosztem zdrowia i najbliższych nie może ani w pełni cieszyć, ani trwać zbyt długo.

Facebook Comments

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Najnowsze tematy