Uczy się nas schematu budowy pantofelka i wzoru na obliczanie siły odśrodkowej, a tymczasem, w szkole życia, pozostajemy uczniami ledwie miernymi. Gdyby egzamin dojrzałości oznaczał to, na co literalnie wskazuje słowo dojrzałość, oblalibyśmy z kretesem. U progu dorosłości, w kwestii najważniejszych życiowych kompetencji, pozostajemy uczniami tępymi i niezbyt zainteresowanymi tym, aby swoją wiedzę poszerzać. Oczywiście, dobrze jest się uczyć na własnych błędach, tak zresztą robimy najczęściej, taniej jednak i trochę mniej boleśnie, uczyć się także na cudzych.

Statystycznie nieprzygotowani

Życie to fantastyczna przygoda, pełna nadzwyczajnych chwil, ulotnych momentów i cudownych spotkań. Trudno jednak oczekiwać, że będzie zawsze miłe, łatwe i przyjemne. Statystycznie, nawet co trzeci z nas, spotka się w nim z nałogiem lub zagrożeniem nałogiem (alkohol, narkotyki, hazard, jedzenie itp.), blisko połowa doświadczy rozwodu, a znacznie ponad 80% , na jakimś etapie życia, stanie w obliczu poważnego kryzysu w związku lub rozstania. Każdego, gdzieś, prędzej czy później dopadnie żałoba. Co trzeci spotka się z przemocą, a jeden na dziesięciu doświadczy pełnoobjawowej depresji. Mowa tu o poważnych życiowych rewolucjach, a przecież na co dzień, doświadczamy i tych mniejszych: kłótni, konfliktów, problemów z dziećmi, z partnerem, z kolegami w pracy, stresu, problemów ze zdrowiem, obniżenia nastroju i wielu innych.

Uczymy się ratować życie (dobrze!), uczymy się tego, jak działa świat, wiemy to i owo o technice i astronomii, dlaczego jednak nikt nas nie uczy jak żyć ?

Psychologia do szkół!

Nie zabezpieczymy się przed trudnościami życiowymi, pakując do głowy oklepane formułki ani twarde liczby statystyk. Możemy jednak wiele z nich zdusić w zarodku lub zmniejszyć ich negatywne konsekwencje. Warunek jest jeden: musimy umieć je zauważyć, musimy wiedzieć, jak działać, gdy przyjdzie problem.

Czy Ty i Twoje dzieci, wiecie, jak działać w sytuacji kryzysowej, jak sobie radzić ze stresem?

Czy umiałbyś rozpoznać u siebie depresję lub zagrożenie nią?

Czy wiesz, jak manifestuje się wchodzenie w sidła nałogu?  Czy zdajesz sobie sprawę, czemu tak trudno jest wyjść z przemocowego, złego związku? Jak działa syndrom ofiary? Znasz pojęcie mobbingu, psychicznej przemocy? Czy wiesz, jak to naprawdę jest z tą miłością? Jak ją pielęgnować, co robić, gdy po namiętności zostały tylko zgliszcza? Czy umiesz mówić „nie”? Stawiać granice?

Ucząc się o sobie i o człowieku, zdobywamy podstawy niezbędnej, bezcennej wiedzy, która na wielu etapach, może ubogacić, a nawet uratować nam życie.

Bez repety

„Choćbyśmy uczniami byli – pisała Szymborska – najtępszymi w szkole świata, nie będziemy repetować, żadnej zimy ani lata. Żaden dzień się nie powtórzy”. Żaden rok nie wróci, by przeżyć go lepiej. Żadna wiosna, nie podaruje nam siebie jeszcze raz. Nie można wcisnąć przycisku „stop”, a potem zacząć zupełnie od nowa. Z tego właśnie powodu, dobrze jest wiedzieć o sobie i o świecie jak najwięcej, znać zasady, znać człowieka i jego problemy.

Nie da się do końca przygotować na najgorsze ani na najlepsze, można jednak stanąć wobec tego, co nas spotyka, wyedukowanym na dwóję albo na czwórkę.  Można wiedzieć coś lub nie wiedzieć nic. Wiedza wzmacnia naszą intuicję. Niewiedza prowadzi na manowce.

Uczmy się życia i o życiu. W przeciwieństwie do budowy pantofelka, jest to coś, co przyda nam się z pewnością niejeden raz.

Facebook Comments

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Najnowsze tematy